|
نوشته های پیشین
آرشیو سایت
وب گردی های من
نظرات شما
نوشته شده در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۹۰
پس از سلام … شاید به سلام عادت کرده ایم، اما سلام بهانه ای است برای شروع! گاهی این سلام به تندیِ یک رعد و برق تبدیل به خداحافظیِ مایوس واری می شود، خداحافظیِ اجباری! اما نه، گاها هر آن طور که می خواهیم ورق را بر می گردانیم. به یک سو و یا سویی دیگر. شاید احساس می کنیم ورق یک رو دارد، مثل سکه! سردیِ هوا تمام وجودم را فرا گرفته [شاید کار از فراگرفتن نیز گذشته باشد]. اما تنِ رنجور و خسته ی من این سردی را بیشتر و بیشتر حس می کند! گاهی دلم نیز می گیرد، نه از هوا یا دیگران، بلکه از فکرم، از رفتارم، و سرانجام از خودم! اما مگر دردی وجود دارد که درمانی نداشته باشد؟! بی شک، بله! اما چه خوش است مرگ تدریجی! فرار از درمانگری دانا و شاید توانا! نوشته شده در تاریخ ۸ دی ۱۳۹۰
به نام تو … از مدت ها پیش مطالعات وسیعی در باب بینامتنیت و واضع این نظریه، ژولیا کریستوا داشته ام. نسل اول مطالعه گران در باب روابط متن ها و پیوستاری که به مبحث بینامتنیت و ملحقات آن ختم می شود. البته دانستن نظریات اساتید پیشابینامتنی همچون باختین نیز در این میان ضروری است. اما برای من نظر رولان بارت در مورد بینامتنیت جالب بود و شاخه ای که خود بدان دست پیدا کرد، یعنی نظریه ی بینامتنیت خوانشی! گرچه او در بیشتر مواقع موافق با کریستوا عمل می کرد، اما در مهمترین گفته اش بحث بینامتنیت را از متن به خوانش گر یا همان خواننده ارجاع داد. بارت معتقد بود که یک خواننده در خوانش یک متن (که بارت اثر هنری را نیز معادل متن گرفته بود) مدام به پیش متن های خود رجوع می کند ! پس با این اوصاف ممکن است کتاب قمازبار داستایوفسکی پیش متنی برای ایلیاد و ادیسه ی هومر باشد ! ……………………………………………………………………………………………………………….. پ ن : سعی می کنم از این به بعد بیشتر در مورد مباحث بینامتنیت و نظریات مختلف آن در آرای فیلسوفان قرن بیستم بپردازم ! نوشته شده در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۰
باران… طعم شاخه های درخت… قدم ، در تلالو مدارِ نیستی. بی قرار… و دودی از سیگار که در هوا می پیچد، چون خاطرِ تو در سرِ من… من… همچنان با وفایم ! نوشته شده در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۹۰
ب ن : این یادداشت در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۹۰ در پایگاه خبری هنر منتشر شد. ……………………………………………………………………………………………… مکاشفه در باب یک درخت به نگاه جستجوگرانه ی نقاش ۳۷ ساله ایرانی علیرضا بیباک میپردازد؛ نمایشگاهی که در ژانویه ی ۲۰۰۹ در گالری SCENE INTERIEURE ART پاریس برگزار شد ، اینک در گالری شماره یک فرهنگسرای ارسباران برپاست. |
||
